Beef Wellington to znane i luksusowe, klasyczne brytyjskie danie. Składa się z obsmażonego polędwicy wołowej, grzybów w formie duxelles, szynki prosciutto i ciasta francuskiego. To imponujące danie często przygotowuje się na specjalne okazje i uroczystości.
Jaka jest bogata historia i pochodzenie Beef Wellington?
Pochodzenie Beef Wellington przypisuje się powszechnie pierwszemu Księciu Wellingtonu (Arthur Wellesley), chociaż brak jest solidnych dowodów historycznych potwierdzających, że to on stworzył lub preferował to danie. Najbardziej prawdopodobna wersja wydarzeń sugeruje, że było to patriotyczne przemianowanie francuskiego dania filet de boeuf en croûte (polędwica wołowa w cieście) po zwycięstwie Księcia nad Napoleonem w bitwie pod Waterloo w 1815 roku.
Kluczowe punkty dotyczące pochodzenia i historii:
- Popularna legenda: Danie zostało stworzone na cześć zwycięstwa Księcia pod Waterloo; być może nazwano je tak, ponieważ przypominało but Wellingtona lub było jego ulubionym daniem.
- Historyczna rzeczywistość: Pierwsza znana wzmianka o „beef à la Wellington” pochodzi z 1903 roku (menu bankietu bankierów z Los Angeles), a pierwszy przepis pojawił się w 1940 roku w chicagowskiej książce kucharskiej.
- Francuskie powiązanie: Danie jest bardzo podobne do filet de boeuf en croûte, co sugeruje, że mogło zostać przemianowane podczas wojen napoleońskich jako odpowiedni gest patriotyczny.
- Rola Księcia: Arthur Wellesley organizował doroczne kolacje od 1820 roku upamiętniające Waterloo, ale brak jest dowodów łączących go bezpośrednio z tym daniem.
- Droga do sławy: Danie zyskało popularność w latach 50. i 60. XX wieku w USA, głównie dzięki Julii Child, która umieściła je w swoim programie The French Chef (1965) i w książce Mastering the Art of French Cooking (1961).
- Powiązania polityczne: Było ulubionym daniem prezydentów USA, Johna F. Kennedy’ego i Richarda Nixona, którzy podawali je podczas oficjalnych kolacji.
- Współczesne odrodzenie: Doczekało się skromnego odrodzenia na początku XXI wieku, często przygotowywane w pojedynczych porcjach, podobnych do kornwalijskich pasztecików.
Skąd bierze się zamieszanie:
- Mięso zawinięte w ciasto to średniowieczna tradycja w całej Europie, a nie wynalazek XIX wieku.
- Wczesne nawiązania do dań „Wellington” pojawiają się w kontekście włoskim (1834) i niemieckim, ale były to wariacje na temat mincemeatu, a nie polędwicy wołowej.
- Nazwa mogła zostać na